Jeugbediening en Ouers - Die vreugde van Vennootskap!

Die dae is verby dat kinders en jongmense net by die kerkgebou afgelaai kan word vir hul geestelike opvoeding. Die jeugbediening het ons kinders en jongmense vir een uur per week. Ons moderne tegnologie, maak natuurlik kommunikasie, veral met ons tieners, tydens die week baie makliker. Maar dis nog steeds nie genoeg nie.

Ek is besig met die boek “Allready Gone” van Ken Ham & Britt Beemer en die statistieke is skrikwekkend. Ek sal gereeld op my blog saamgesels en terugvoer gee oor die bevindinge in die boek.

Jeugbediening gaan nie oor nog programme nie, maar om met ons ouers hande te neem en saam die verantwoordelikheid te neem om ons kinders te begelei om Christus te ontdek en te leef, nie net Sondae nie, nie net by die kerk nie, maar in ons daaglikse verhoudings, oral waar ons gaan.  Ouers is steeds die mense in wie se teenwoordigheid kinders die meeste van die tyd is en behalwe dit het ouers ook die grootste invloed op kinders se lewens – goed of sleg.

Indien ‘n kind een uur per Sondag by die kerk aan kategese, kinderkerk of ‘n jeugbediening bestee, is dit slegs ‘n fraksie van die tyd wat die kind in sy ouers se teenwoordigheid is. Omdat kinders ‘n groot deel van hul tyd ook aan skoolonderrig, sport, ontspanning by vriende en meer tyd voor elektroniese skerms (selfoon, rekenaar, televisie, flieks) bestee as wat hul ouers deur die week werk, moet die rol van ouers in kinders se geestelike opvoeding nie ligtelik opgeneem word nie. Kinder- en jeugwerkers, mentors, predikante, gemeenteraadslede en alle opvoedkundiges moet met ons ouers hande vat en saam ons kinders begelei na geestelike volwassenheid.

Die ideaal is om as ouers, saam met die kinders en jongmense, deur die week verder te gesels oor wat op  ‘n Sondag by die kerk ontdek is. Gesels daagliks met u kinders en jongmense oor hoe om Jesus te volg en op watter wyse die 3V’s (Verwondering,Volgelingskap en Verhoudings), in hulle lewens uitgespeel is.

Ja, jeugbediening is groot pret. Kinders neem aan baie aktiwiteite deel, hulle gaan op kampe, hulle geniet die sang en musiek. Selfs die peuters en kleuters word op wonderlike maniere bedien, maar die vrae wat ons onsself moet afvra, is:

1. Leef ouers en kinders saam hul geloof in die alledaagse lewe uit?
2. Word kinders geleer om hul geloof in hul eie unieke portuurgroep uit te leef?
3. Word kinders gehelp om dienaars in die plaaslike gemeenskap te wees?
4. Is kinderopvoeding klaskamergebonde of ook gemeenskapsgerig waar die nood tans op verskillende terreine al hoe groter word?
5. Wat word vir die groot getalle kerklose kinders in die gemeenskap gedoen?
6. Is ons nie maar op ‘n sekere wys steeds besig om “Sondag-SKOOL” te hou nie?

Ons nooi ons ouers oms saam met ons te reis hierdie jaar, hande te vat en saam met ons kinders te Ontdek en te Leef. Woon asb ons graad ouergesprekke by en kom gesels saam. 

Die datums ir die gesprekke verskyn in hierdie week s E-nuus.